موزائیک دوم در یک ساختمان باستانی رومی و در جریان یک عملیات کاوش که به سفارش موزه بریتانیا انجام گرفت، پیدا شد. این موزائیک که به نوعی یک سنگ‌فرش بزرگ است، با تکه‌هایی با رنگ‌های سیاه، سفید و قرمز تشکیل شده که در طول قرون گذشته و به واسطه شخم زمین‌های کشاورزی آسیب بسیار زیادی به آن وارد شده است.

باستان‌شناسان علاوه بر کشف موزائیک در این سایت تاریخی، هزاران شیء تاریخی دیگر از جمله، سکه، جواهرات، کاشی‌های سقف و آجر نیز در آن محل کشف کردند. مطابق اعلام کارشناسان قدمت هر دو موزائیک به قرن چهارم میلادی و زمانی که انگلیس به دست رومیان اشغال شده بود، برمی‌گردد. همچنین محل تولید این موزائیک‌ها را در کارگاهی در شهر "دورنوواریا"، منچستر کنونی عنوان کرده‌اند.

نخستین موزائیکی که در این مکان کشف شده است کف دو اتاق را می‌پوشاند. موزائیکی که در اتاق بزرگتر قرار داشت، تصویر مردی در لباس سفید به همراه دو انار را به تصویر می‌کشد. این موزائیک از محل جدا شد و به موزه بریتانیا منتقل شد. موزائیک اتاق کوچک‌تر نیز «بلروفون» یکی از اسطوره‌های یونان باستان را در کنار «پگاسوس» اسب افسانه‌ای به تصویر کشیده است.

ویانووا که از طرف موزه بریتانیا مأمور به انجام کاووش در محل پیدایش موزائیک اول شد، در گزارش خود این گونه بیان کرد: گمانه‌زنی کارشناسان بر این اساس است که احتمالاً نقش چهره مسیح بر روی موزائیک اتاق بزرگ‌تر جز قدیمی‌ترین تصویرگری‌های باستان از چهره مسیح است. آنان همچنین معتقدند که پرتره موجود بر روی موزائیک احتمال دارد تصویر "کنستانتین" اولین امپراطور مسیحی روم باشد.

با کشف این دو موزائیک، متخصصان به این نتیجه رسیدند مکانی که پیش‌تر تصور می‌کردند به عنوان یک خانه روستایی و یا ویلا کاربرد داشته است، در حقیقت به عنوان یک مکان مذهبی مورد استفاده قرار می‌گرفته است.